Jíj bent de componist, de uitvoerder en toehoorder-aanschouwer tegelijkertijd.
17 oktober 2021 

Jíj bent de componist, de uitvoerder en toehoorder-aanschouwer tegelijkertijd.

De vreugdevolle Essentie van Zijn

Ik hoorde vandaag een beroemde (inmiddels overleden) pianist Glen Gould spreken over zijn favoriete componist Johan Sebastiaan Bach.
Hij zei dat wat zo bijzonder aan Bach en zijn muziek was dat hij niet bepaald aanstuurde op een ‘einde’; zo’n (vaak dramatisch) slot waar je denkt ‘zo dat zit er op’ (niet negatief bedoeld hoor; gewoon ‘klaar is Kees).
Volgens Gould ging het Bach niet om een ‘eind’ of welke ‘prestatie’ dan ook, maar om de vreugde van het maken van muziek zelf.

Niet het einde van een reis maar de reis zelf. Bach, zo zei Gould, was in zijn muziek zelfs bezig met de ‘Joyous Essence of Being’.
De vreugdevolle Essentie van Zijn

Ik moet bekennen dat, als ik met name Gould, Bach hoor spelen dit laatste helemaal kan voelen. Ik ‘voel’ dan dat alles helemaal goed is zoals het is en dat weten schenkt grote vreugde.

Niet het einde van de reis maar de reis zelf

Dus kunnen we ons afvragen: zou dit niet ook kunnen gelden voor ons hele leven.

  • Waarom zijn we zo driftig op zoek naar resultaat of een ‘einddoel’ in ons leven?
  • Waarom zijn we pas ‘geslaagd’ als iets ‘af’ is; een doel bereikt?
  • Waarom zijn we überhaupt op zoek?
  • Waarom is het Leven en het Levenspad dat we bewandelen niet gewoon genoeg?
    De ‘essentie’ ervan altijd al ‘vanzelfsprekend’ vreugdevol zoals het Is.

Ons leven als een concert zonder onderscheid tussen de ‘componist’, de ‘uitvoerder’ en de ‘toehoorder’, in volledige gelijkwaardigheid.

Is het Leven zelf (in de ruimste zin van het woord) niet de ‘Componist’?
Zou het ook niet zo kunnen zijn dat er zelfs vele, vele ‘componisten’ zijn in de vorm van een eindeloze afwisseling van oorzaken en gevolgen?
Een eindeloos patroon van licht (of energie-)schakeringen, die samen het Leven vormen?

Zou het zo kunnen zijn dat alles wat we hier zeggen helemaal opgaat voor jou die deze woorden leest?

Jíj bent de componist, de uitvoerder en toehoorder-aanschouwer tegelijkertijd.
Wat een avontuur om al die posities te mogen innemen, zonder ontkenning van de ander. Of…alle posities tegelijk in-één.

Zou dat niet wat zijn…

Misschien heb je wel eens meegemaakt dat je deze absolute vrijheid, je zingeving voelde?
Lees anders het artikel https://changespirators.com/de-intrinsieke-wil-zingeving/ voor meer inspiratie

Reactie plaatsen
arrow_drop_up arrow_drop_down